Het verhaal begint op de verjaardag van de hoofdpersoon, Maurits Akelei, toevallig ook de dag dat volgens sommigen de wereld vergaat. Akelei is van plan een feest te houden. Aangezien hij geen echte vrienden heeft nodigt hij kennissen, zoals zijn dokter uit. Later in het boek denkt hij terug aan het feest waarop hij zijn droomvrouw heeft verloren aan een neger (Volgens mij slaat de titel dan ook gedeeltelijk hier op), 23 jaar geleden. Voor Akelei is dat eigenlijk al het moment waarop de wereld voor hem verging. Op het feest gedraagt iedereen zich steeds vreemder en op een gegeven moment kijkt iemand uit het raam en ziet dat de maan bloedrood is en de hele hemel verlicht. De aarde blijft echter duister en iedereen schuifelt maar wat door de straten. Akelei sluit zich bij hen aan en voor het eerst in lange tijd voelt hij zich op zijn plaats.

Akelei Maurits is de hoofdpersoon in het boek hij is 46 jaar en een stadsbeiaardier, het is een vrij dromerig persoon wat hem soms moeilijk te begrijpen maakt. Hij heeft geen vrienden omdat hij mensenschuw is, hierdoor is hij vrij eenzaam. De enige waarmee hij dagelijks mee te maken heeft is mevrouw Henkes, de huisbazin.
Het gedrag van Akelei verandert bij niemand, het blijft dezelfde in zichzelf levende persoon.
De bijfiguren in het boek zijn maar weinig beschreven. Dit zijn de bijfiguren:
de heer Pollaards: de arts van Akelei, hij heeft vroeger gedichten geschreven.
Marianne Pollaards: de vrouw van de heer Pollaards. Op het feest wordt zij verliefd op Akelei.
Meindert Splijtstra: de dominee uit de kerk waar Akelei beiaardier is.
Lex Ketelaar: de directeur van machinefabrieken. Hij is een jeugdvriend van Akelei
Mevrouw Henkes: zij verhuurt een kamer aan Akelei en is verliefd op hem.
Marjolein: De vrouw waarmee Akelei 23 jaar geleden een verhouding had.