|
BIBLIOTHEEK
 reageren
|
|
ZAAL 1 - Ketelaar als Personage
| Jaar |
Auteur |
Titel / Beschrijving |
Voorkant |
|---|
xxxx
0 reacties reageer
| Schippers, Willem
 | De pleegzoon van den ketellapper
|  |
xxxx
0 reacties reageer
| Zeeuw, de P.
 | De dappere ketellapper : het leven van John Bunyan
Het leven van John Bunyan wordt ons vanaf zijn jeugd geteekend. Hoe hij lezen en schrijven leerde. Hoe hij als ketellapper langs de wegen trekt en in alle omstandigheden van God en Zijn dienst zich een vijand toont. Dan komt de verandering, waarvoor de Heere zijn eerste vrouw Mary gebruikt. Ook het vallen van den klepel uit de kerkklok, waardoor 3 vrienden sterven, brengt een heilzame onrust bij Bunyan teweeg. De ketellapper komt in de verwarring van die dagen in een Baptistengemeente terecht, wordt door die gemeente tot diaken gekozen. Aldra blijkt, dat de diaken een eenvoudig, maar Godvruchtig mensch is. Hij wordt een vurig prediker der waarheid. Er komt echter een preekverbod voor allen, die buiten de Engelsche staatskerk leven. John Bunyan komt in de gevangenis, waar hij zijn vermaard werk "De Christenreis" schrijft. Bunyan komt eindelijk weer vrij, maar sterft vrij plotseling in vollen vrede. |  |
xxxx
0 reacties reageer
| Eric van den Berg
| Zoenen door de intercom
Een echte gangpad-romance. Sandra Ketelaar en Edward Verheul ontmoetten elkaar in toren 1 aan de Rode Kruislaan in Diemen. Ketelaar was een oude rot. Ze bleef in de studentenflat plakken na het afronden van haar studie verpleegkunde aan de HvA. Verheul was nieuw. De laatste twee jaar van zijn studie economie woonde hij op dezelfde verdieping als Ketelaar. Een paar maanden geleden vertrokken ze naar Haarlem om samen te gaan wonen. |  |
1707
0 reacties reageer
| Arnout van Zuylen van NYEVELT
| Korte Memorie, gedaen maken en de Edele Heeren en Mrs. F. Ketelaar ..
Korte Memorie, gedaen maken en de Edele Heeren en Mrs. F. Ketelaar en P. de Vos ... overgegeven, uyt den naem en van wegen Burgermeesteren en Vroedtschappen der Stadt Rotterdam beschrevens in cas van maintenue ende Eysschers in reconpentie ter eenre, op ende tegens Mr. A. van Zuylen van Nievelt ... Impetrant en Verweerder in % | |
1896
0 reacties reageer
| Hoogewerff, Godfried Christiaan
 | De ketellapper van Elstow : een verhaal voor jongelieden
Auteur was werkzaam bij het bijzonder M.U.L.O. te Rotterdam (1873-1881), Gymnasium en H.B.S. te Amersfoort (1881), Gemeentelijke H.B.S. als directeur (1903-1926). |  |
1956
0 reacties
(reacties niet toegestaan)
| Harry Mulish
 | Het zwarte licht
Lex Ketelaar speelt een bijrol in dit boek. Hij is directeur van machinefabrieken en is een jeugdvriend van de hoofdpersoon Akelei.
Maurits Akelei (de hoofdpersoon) is jarig en organiseert een feest. Daarvoor nodigt hij kennissen uit waaronder Lex Ketelaar. Op het feest gedraagt iedereen zich steeds vreemder. Buiten wordt de maan bloedrood en de hele hemel is verlicht. De aarde blijft duister en iedereen schuifelt maar wat door de straten. Akelei sluit zich bij hen aan en voor het eerst in lange tijd voelt hij zich op zijn plaats. |  |
1961
0 reacties reageer
| Schippers, Willem
 | De pleegzoon van den ketellapper
Boekafbeelding is van de derde druk. |  |
1986
0 reacties reageer
| dr. J.F. Loomeijer
| Waartoe zou dan al die moeijte zijn?
Ondertitel: Het bedrijf van een Groninger kofschipkapitein 1820 - 1852
Hendrik Jan Ketelaar was schipper op kofschepen waarin hij een aandeel bezat, en hij heeft - zeker de eerste 20 jaren van zijn loopbaan - alles bewaard wat met de financiële zijde van zijn werk als schipper-reder te maken had. We vinden in deze collectie de rekeningen en contracten van de bouw, uitrusting en onderhoud van de kofschepen, de gedetailleerde rekeningen van bevoorrading en ongelden in havens en kanalen. Een beschrijving hiervan is terug te vinden in deze uitgave.
"...omdat het uitsigt in de Oostzee heel ongunstig is & wij al vaaren & niets verdienen, waartoe zou dan al die moeite zijn? Enkel om het volk te voeden, daar toch geen cank van is ..." Kapitein Hendrik Jans Ketelaar aan zijn vrouw, London 20 juny 1852 |  |
1996
0 reacties reageer
| Vries, Anke de
| Het keteldier en andere verhalen
|  |
1999
0 reacties reageer
| Joy Floyd
| Kanjer van een gedicht
Gepubliceerd in de rondzendlijst "het noodlokaal"
Merkwaardige strove in dit gedicht
Terwijl bij de slotboom de becker brood als tol betaalt aan de wilde ketelaars vliegen ze weg uit het duvekot, in de wind, opzoek naar pesch en in in het kippenhok zit de cappon verstrikt in stekektee. | |
2005
0 reacties reageer
| Godfried Bomans
 | De Brandmeester
Ze hielden de boel warm, tot opeens Jason om de hoek komt aandonderen. Ketelaar, die brave kerel, stond aan het kraantje. 'Mag ie. brandmeester?, vraagt de wakkere borst. 'Ketelaar', zeg ik 'smijt 'm d'r in.' En hij aan de gang. Ketelaar, die al jaren in het vak is, wist precies waar het gevaar dreigde. Eerst spoot ie de burgemeester, de wethouders, de raadsleden en al dat gespuis van het wegdek af. Toen begon hij aan de omwonenden. Van de omwonenden heb je altijd het meeste last. Die begrijpen een brand nooit. En dan moet je hard zijn. Eén omwonende vliegt op me af en valt op z'n knieën voor m'n voeten. 'Omwonende' zeg ik, 'verdwijn, we gaan spui-ten' Maar hij zanikt door. Toen zette Ketelaar er éven de straal op. Het was hard, maar de brand gaat vóór. En toen, meneer, toen zeg ik:mannen', zeg ik,' haal je hart op en vier je eens helemaal uit.' Ik zal het nooit vergeten. Het langst bood de parochiekerk weerstand. Die Middeleeuwse gebouwen dat zijn taaie rakkers, meneer. Maar we kregen haar d'r onder. Eindelijk, toen er niets belendends en omwonends meer was in het hele dorp, moesten we ophouden en trokken zingend en spui-tend naar huis. En dat, meneer, was mijn mooiste brand' | |
2005
0 reacties
(reacties niet toegestaan)
| Gerrit Komrij
 | 60.000 uur
En toen zag ik iets dat een treurig, surrealistisch schilderij had kunnen zijn. Een 'grote' kamer, waarin een tafel en een stoel met hoge rug en daarin een man... Jos Ketelaar. Zijn hoofd was opzij gezakt, alsof hij sliep. Misschien sliep hij wel - het scherm stond aan. Ik was doorgelopen en ging weer terug. Assistant Technical Manager las ik, naast de deurpost. Zijn hoofd opzij, tegen de hoge rugleuning aan die hem tot steun was, hij viel met om. Het was alsof de grote klimplant, door her gebouw heen omhoog gegroeid, in hem een slap einde gevonden had, door gebrek aan water. Ketelaar was typisch een van die zogenaamde senior consultants, die elk een grote kamer voor zichzelf hadden. En achter het scherm gezeten zich het hoofd braken over wat ze nog konden betekenen voor de 'kumpenie'. Senior consultants zijn hoog gesalarieerde medewerkers die ooit hebben gedacht het ver te schoppen, daarin niet zijn geslaagd en nu de dagen doorbrengen in ledigheid. Een adviesje hier, een studietje daar, maar in het grote informatienetwerk van een kantoor, dat je moet vergelijken met het opgloeien, voortdurend, van een stel superhersens, stonden de tientallen senior consultants droog. Je zou ze water moeten geven, ze van hun uitgebloeide bloemen ontdoen. |  |
2005
0 reacties reageer
| Arthur Japin
 | De zwarte met het Witte Hart
In 1837 worden Kwasi en Kwame, twee Afrikaanse prinsjes, geschonken aan koning Willem I. De kinderen dienen als onderpand voor een illegale slavenhandel van de Nederlandse regering. In Delft worden de zwarte jongens als Hollanders opgevoed. Ver van hun ouders verleren zij hun taal en hun gebruiken. Als bezienswaardigheden geďntroduceerd aan het Haagse hof raken zij bevriend niet Anna Paulowna's dochter, prinses Sophie. De vriendschap van de jongens lijdt onder hun noodlottige ontworteling. Terwijl Kwasi zich uit alIe macht aanpast en een echte Nederlander wil worden, vecht Kwame om zijn Afrikaanse identiteit te behouden en op een dag terug te kunnen keren naar zijn volk. Jaren later, aan het begin van de twintigste eeuw, kijkt de bejaarde Prins Kwasi Boachi vanaf zijn Javaanse theeplantage terug op hun buitengewone levens. Pas dan ontdekt hij het complot waarmee de Nederlandse regering zijn Indische carričre heeft gedwarsboomd.In het hoofdstuk "Nederlands-Indie 1850-1855" woont hij verplicht in bij Cornelius de Groot; zijn baas. De eerste avond komen er gasten voor het diner:
"Verder een mondaine verschijning in een japon die de schouders onbedekt liet. Zij stelde zich voor als jonkvrouwe van Ketelaar, hoewel ik nooit van zo'n familie had gehoord." ...
"Toen pas keek ik goed rond. Iedereen zat. Voor mij was er geen stoel. Ook lag er geen Couvert open. Cornelius, die tegelijk bevel gaf om op te dienen, zie luid en duidelijk over tafel tegen mij: 'Kokki heeft op je gerekend. Je zal zeker van allerlei heerlijks vinden. Eet smakelijk!' Er reste mij niets anders dan het gezelschap bon appetit te wensen." |  |
2011
0 reacties reageer
| Sonja Barend (voorwoord)
 | Goedenavond Dames en Heren
De uitgave is een nostalgisch en tegelijkertijd verrassend weerzien met de gezichten van onze nationale televisiegeschiedenis: de omroepsters. Kent u hen nog? De omroepers van het eerste uur zoals Karin Kraaykamp, Tanja Koen, Verti Dixon, Ageeth Scherphuis en ‘tante’ Hannie Lips? Het zijn nog steeds begrippen bij de vroegste televisiekijkers. We zijn ons er misschien niet van bewust, maar hun gezichten en de gezichten van de omroepers die hen opvolgden, zijn in het collectief geheugen gegrift. |  |
|